Visum,water en mensen……

Ook het visum voor Lien is er.
Vorige week kwam er een vodje papier bij ons waarop stond dat ik me moest melden op het visumbureau met een kopie van Rob’s visum en dus zijn we er woensdag naar toe gegaan en na enige tijd gewacht te hebben waren we aan de beurt.
Klaar om zo nodig allerlei vragen te beantwoorden, stonden we voor het getraliede loket. Maar het enige wat deze dame deed was even kijken, vragen of we het kopie hadden, een handtekening zetten op het vodje en ons vervolgens doorsturen naar het volgende loket.
Daar werd, toen we de kans kregen om tussen de uitgestoken armen van anderen door, ons papiertje en het kopie af te geven, ons gezegd ”kom over twee dagen terug” en nadat hij op het papiertje nog een krabbeltje erbij had geplaatst, konden we weer gaan.
Dat zou dus op vrijdag zijn en dat is hier de vrije dag, dus dat doen we maar niet.
Beter om op zondag te gaan.
Zondagmorgen tien uur staan we weer voor ‘t loket om te wachten tot men gaat werken en het luikje opengaat. Dezelfde man komt te voorschijn en zegt iets van “nu al?”
Ja, je zei woensdag na twee dagen, dus….
Hij gaat opzoek tussen de stapels papieren naar de mijne. Zijn ze er al en is het goedgekeurd?
Nee, niet hier en niet daar en nee, echt niet hier…. Hij gaat het kantoor uit om later niet met m’n papieren aan te komen, maar gelukkig weet hij ze toch uit een van de vele stapels op te duiken.
Krabbeltje erbij op het vodje en m’n paspoort afgeven. En we mogen na drie uur terugkomen.
Ja, dezelfde dag. en inderdaad om half vier lopen we het visumbureau uit met een nieuw visum erin voor een half jaar.
Dank U Heer.
We hebben nu beide een halfjaar visum vanwege de geldigheid van onze Ned.paspoorten.
Over een paar maanden gaan we nieuwe aanvragen en daarna zullen we ook weer nieuwe visa moeten aanvragen, wat dan hopelijk snel geregeld kan zijn omdat de werkvergunnung dan nog geldig is..

De regentijd, hoewel veel te vroeg, is weer begonnen.
De straten staan hier zo nu en dan weer vol met water en is het de kunst om, terwijl je soms door ‘t knie-hoge water loopt, de diepe kuilen en open putten te ontwijken.
Maar hoe zie je dat.. Nou, als je geluk hebt, zet men in een open put een tak van een struik of zet men een hekje of komt er een kruk uit een shop om die boven het gat te zetten.
Men verwacht kennelijk dat het water sneller wegloopt als je midden in de straat de putdeksels openzet.
Maar helaas het moet allemaal door hetzelfde, vaak half verstopte, afvoerkanaal.
En met zoveel regen in een keer, is dat wat veel, ook al zou er nergens een verstopping zijn en dus veranderen de straten in rivieren.
Rijd je in de auto, blijf rijden. Sta je in de file, zorg dat je uitlaat vrijblijft en laat je motor niet afslaan, anders kun je net als de kleinere auto’s en CNG_taxi’s gaan duwen.
Met dit hoge water is het wel prettig dat er riska’s zijn. Die kunnen (bijna) overal komen,
zelfs tot de rand van je huis, kantoor of winkel. Natuurlijk vragen ze wel wat extra Taka’s voor die service, en terecht zij zijn helemaal nat en de passagier kan redelijk droog blijven.

Maandag was zo’n dag. Het begon met een redelijke temperatuur en een zonnetje, maar algauw betrok de lucht en een halfuurtje later was de straat blank en besloten we om onze plannen wat te wijzigen om Rob’s verjaardag te vieren.
Buiten zijn, is nu niet leuk en het zag er niet naar uit dat het spoedig zo op houden en dat was ook zo. Om half vijf klaarde het weer op en hebben we het water nog wat tijd gegeven om te zakken , waarna we in de auto zijn gestapt om een hapje te eten buiten de deur.

Bangladesh is echt een land waar je je over kunt verbazen, elke keer weer.
Regelmatig staan verbazing en ergernis, lachen en huilen, verdraagzaamheid en ongeduld zo dicht bij elkaar.
Vaak zeggen we dan tegen elkaar: tja dit is Bangladesh.
Het lijkt wel of er dingen zijn die alleen maar hier kunnen gebeuren, maar als je terug kijkt in de geschiedenis en met mensen praat over dit land en haar bewoners, begrijpen we ook wel weer hoe het komt.
Ons gebed is dan ook: Heer zegen en help hen en ons, zodat we Uw Liefde kunnen laten zien.

Het leven voor de mensen in dit land is het afgelopen jaar voor de meest normale dingen, gemiddeld z’n 28% duurder geworden.
Dit betekent voor velen dat er echt te weinig geld is om te leven.
De prijzen voor de eerste levensbehoeften zijn zo erg gestegen dat men vaak maaltijden moet overslaan. En als voorheen misschien eens in de week wat vlees of vis te eten was, dan is dat nu misschien nog eens in de maand. Ook op de kwaliteit probeert men te besparen door een goedkopere, en dus slechtere, soort te kopen.
Zo mogelijk zoeken ze ook een andere woonplek, daar waar het nog net iets goedkoper is.
Dat houd dan vaak ook in dat het een slechte plek is.

In December zijn de verkiezingen en men roept aan alle kanten om veranderingen, maar hoe en wat er allemaal gaat gebeuren….
Wat kan en gaat er veranderen voor de mensen….
Heer Help.